Historia świdnickiej sekcji motocyklowej

Sukcesy indywidualne, drużynowe, wielu znakomitych zawodników, którzy wielokrotnie dokumentowali swój krajowy prymat – to tylko niektóre osiągnięcia świdnickiej sekcji motorowej. Z okazji przypadających w tym roku uroczystych obchodów 50-lecia naszego miasta pragniemy przypomnieć ludzi związanych z tą właśnie dyscypliną sportu.

O przebogatym dorobku rajdowców Avii niech świadczy zdobycie 25 tytułów klubowego mistrza Polski zarówno w rajdach obserwowanych (jazda po torze przeszkód, zwana potocznie trialem), szybkościowych (jazda okrężna po torze, łącznie ok. 300 km z punktami kontroli czasu) oraz wyścigach drogowych. Tytułu najlepszego rajdowca Polski w klasyfikacji generalnej aż 13 raz zdobywał Jan Szczerbakiewicz, bezsprzecznie najlepszy zawodnik w historii klubu, którego sylwetkę przedstawiamy w kolejnym wydaniu „Głosu Świdnika”.

Krzysztof Serwin urodził się 25 grudnia 1956 roku w Lublinie. W latach 1973-1988 był zawodnikiem klubów FKSAVIA” i Budowlani Gdańsk oraz członkiem kadry narodowej i reprezentantem Polski. Startując w zawodach, zdobył 15 tytułów indywidualnego mistrza i wicemistrza Polski w rajdach Enduro i Motocrossie. Jego największym osiągnięciem jest wicemistrzostwo świata w rajdach Enduro, zdobyte w drużynowych mistrzostwach świata w Assen (Holandia, 1984). Startował w dziewięciu sześciodniówkach motocyklowych i wszystkie ukończył, zdobywając trzy złote, cztery srebrne i dwa brązowe medale. Jest wielokrotnym drużynowym Mistrzem Polski w Trialu, Enduro i Motocrossie.

W latach 1990-1992 pełnił funkcję trenera kadry narodowej Enduro. W 1998 założył w Świdniku Klub Motorowy „Champion”. Odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi w 1986 r. i Srebrnym Medalem „Za wybitne osiągnięcia sportowe” w 1984 r. W 1990 roku otrzymał tytuł Mistrza Sportu.

Dziś pragniemy natomiast opisać początki świdnickiej sekcji motorowej, najważniejsze osiągnięcia naszych sportowców oraz ciekawostki związane z jej funkcjonowaniem. Klub Motorowy został założony na przełomie lat 1952/53 przy działającym wówczas na terenie miasta klubie, jeszcze o nazwie Stal. Pierwszą grupę zawodników stanowili bracia: Jan i Roman Szczerbakiewiczowie, Jerzy Liszka, Jan Podeszwa i Janusz Jaworski. Trudności finansowe spowodowały, że później sekcje przejęły organizacje społeczne’ działające na terenie miasta. W 1955 roku w Świdniku odbyły się eliminacje mistrzostw Polski. W tym okresie sportowcy świdniccy już odnieśli pierwsze poważniejsze sukcesy, zarówno w rajdach krajowych, jak i międzynarodowych. W tym czasie asem atutowym stal się młody Jan Szczerbakiewicz, który w 1958 roku wygrał po raz pierwszy w swej karierze ‘‘Puchar Tatr” w międzynarodowym Rajdzie Tatrzańskim. Wkrótce potem przyszedł pierwszy sukces drużynowy – mistrzostwo Polski w rajdach patrolowych. Zawodnicy ze Świdnika startowali także w zawodach i imprezach między narodowych reprezentując barwy Polski w RFN. Anglii, Austrii, Finlandii. NRD i Czechosłowacji. W 1964 roku przy WSK został powołany zespól fabryczny skupiający zawodników klubu, a zatrudnionych w wytwórni, jako jeźdźcy fabryczni. Byli to: J. Szczerbakiewicz, Jan Kopiel, Józef Bucior, a później także Eugeniusz Rechul i Zbigniew Domina. Ostatnimi w historii jeźdźcami fabrycznymi byli: Krzysztof Serwin, Ryszard Siuda i Edward Pranagal. Pozostali zawodnicy stanowili zespól klubowy. W tym samym czasie powstała sekcja motorowa PKS Avia, która prowadziła działalność pod patronatem Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego. Sekcja wzbogaciła się o doskonałą bazę techniczną. Dostarczane przez WSK dla zawodników sekcji motocykle sportowe zwycięsko wychodziły z wielu trudnych prób i przynosiły klubowym jeźdźcom zaszczytne trofea. W tym czasie w wytwórni zaprojektowano i wykonano szereg nowych modeli motocykli sportowych takich jak: WSK Rodeo 250, Farmeo
oraz motocykle do rajdów obserwowanych “Sarenka” i jej pochodne. Lata siedemdziesiąte to dalszy postęp w działalności klubu.WSK Rodeo 250Foto. WSK Rodeo 250


Młodzi wychowankowie sekcji prowadzonej przez działacza, trenera i zawodnika w jednej osobie – Romana Szczerbakiewicz podnosili, swoje umiejętności. Na efekty nie trzeba było długo czekać. Kilkunastu młodych zawodników sekcji uzyskało licencje sportowe i podtrzymali dobre tradycje klubu odnosząc kolejne sukcesy w kraju i za granicą. W latach 1970-73, Avia czterokrotnie zdobyła klubowe mistrzostwo Polski w rajdach obserwowanych, natomiast w roku 1973 klub zdobył mistrzostwo Polski w rajdach szybkościowych. Dwa lata wcześniej Eugeniusz Rechul zwyciężył w Rajdzie Tatrzańskim.

W 1974 roku funkcję trenera objął Wiesław Doroba. W wyścigach drogowych startował tylko jeden zawodnik klubu – Stanisław Grześ, który w latach 1978/81 zdobywał tytuły wicemistrza Polski. W roku 1982 został rozwiązany zespół fabryczny działający przy wytwórni. Ciężar prowadzenia sekcji wziął na siebie w całości klub sportowy Avia. W tym okresie udało się wychować kolejną grupę młodych zawodników, z której Grzegorz Doroba, Tomasz Zawada i Piotr Trała uzyskali prawo startu w mistrzostwach Polski. W 1984 roku została utworzona najmłodsza grupa młodych adeptów sztuki rajdowej. Młodzi zawodnicy startowali w zawodach “Pucharu Polski” na motorowerach Simson i rozgrywanych po raz pierwszy w historii młodzieżowych mistrzostwach Polski w rajdach obserwowanych. Trzynastolatek, Wojciech Doroba zdobył wówczas tytuł I wicemistrza Polski.

W tym czasie w rajdach szybkościowych brał tylko udział Krzysztof Serwin, który wywalczył trzy tytuły mistrza Polski, a na krajowym podium stawał 15-krotnie. Jest on obok Jana Szczerbakiewicz najbardziej utytułowanym rajdowcem Avii, który od 1979 roku reprezentował barwy Polski w mistrzostwach Europy w rajdach “Enduro” i sześciodniówkach FIM. Największym osiągnięciem tego zawodnika był tytuł drużynowego wicemistrza świata “Enduro” zdobyty w 1984 roku w Holandii, gdzie Serwin był członkiem polskiej drużyny narodowej. Krzysztof Serwin specjalizował się w rajdach “Enduro”, czyli wyścigach szosowo-terenowych. Zawody odbywały się na specjalnie przygotowanych trasach, zupełnie nieznanych wcześniej zawodnikom. Rozbudowa wskazuje, zawodnicy przez szesć kolejnych dni rywalizowali o najwyższe trofea. Krzysztof Serwin jest jedynym Polakiem, który jednocześnie startował na mistrzostwach świata w trzech konkurencjach: „Enduro”, “Trialu” i “Moto-Crossie” (40 zawodników startuje z maszyny i przez 40 minut sciga się na specjalnie przygotowanym torze). – Mój ojciec pracował w WSK, gdzie kupił dla brata motocykl. Ja później dostałem WSK-ę w spadku i tak rozpoczęta się moja przygoda z tym sportem wspomina dziś K. Serwin. – Jestem dumny ze wszystkich swoich medali. Najbardziej cenię sobie oczywiście ten srebrny z drużynowych mistrzostw świata.

Po zakończeniu kariery zawodniczej Serwin byt trenerem w kadrze narodowej w rajdach “Enduro”. Jeden z jego zawodników zdobył tytuł indywidualnego mistrza świata. Sekcja motorowa Avii została rozwiązana na początku lat 90. Próby jej reaktywowania zakończyły się fiaskiem. Dziś, po części jej tradycje kontynuuje “Klub Motorowy Champion Świdnik”, który notabene związany jest z rodziną Serwinów. Syn Krzysztofa SerwinaKarol w trialu rowerowego należy do najlepszych w kraju. Ma na swym koncie także tytuły wicemistrza świata. Wygrał także Puchar Europy. – Staramy się kontynuować tradycje świdnickiej sekcji motorowej dodaje K. Serwin. – Dziś to bardzo drogi sport. Szkoda, że w Świdniku nie udało się utrzymać produkcji motocykli. Myślę, że jeśli by tak było, to do dziś mielibyśmy sekcję motorową z osiągnięciami na miarę tych z minionych lat. Młodszym czytelnikom warto nadmienić, że sporty motorowe były bardzo widowiskowe i przyciągały w Świdniku sporą liczbę kibiców. A jak mogą potwierdzić niektórzy mieszkańcy naszego miasta, dla zawodników ze świdnickiej sekcji wjechanie na motocyklu po schodach do domu, jeżdżenie wzdłuż szyn kolejowych, czy przejechanie na jednym kole Świdnika nie stanowiło żadnego problemu.

P.Lebiocki

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Wpisz kod *